Ne mens zou schrik krijgen voor minder. Ik werk in een kinderdagverblijf, een soort buurtwerking waar voornamelijk kansarme en migrantenkindje op af komen. De meeste van deze mensen nemen het niet zo nauw met de regels. Hun kind brengen als het niet afgesproken is, het veel te laat komen halen, het niet brengen als het wel afgesproken is en niks laten weten, een ziek kind toch laten komen (en dan op voorhand een stopje steken zodat het toch het eerste uur koortsvrij is). De meeste ouders gaan niet werken, brengen de kinderen omwille van sociale of familiale redenen. Iets wat ook typisch is voor onze opvang; de "belgjes" komen tussen 7u30 en 9 u binnen, de migrantjes beginnen vanaf 11u30 binnen te komen, vaak nog met slaapoogjes en nachtpamper aan...
En zo had ik er vandaag dus weer eentje. De snottebellen kwamen bijna uit zijn oren gelopen en om kwart voor 8 vanmorgen legde hij zijn kopje al neer op de mat, zo ellendig was ie. Na zijn dutje, om 9 u, nam ik zijn temperatuur, en die was 38,7°C. Tijd om de mensen op te trommelen om hun spruit te komen halen.
Net op dat moment komt mijn collega binnen en na mijn verhaal heeft ze in paniek naar haar huisarts gebeld. Ze is panisch voor de mexicaanse griep!
Ik moet zeggen dat ik er ook niet echt gerust in ben, wie wel trouwens, zeker omdat Fran altijd al een zwakke gezondheid gehad heeft, en bij de minste prul compleet uitgeput in het ziekenhuis geraakt. Maar om te zeggen dat ik nu echt panikeer... Uiteindelijk gaan we er allemaal bijna aan moeten geloven, en naar het schijnt vallen de symptomen nogal mee.
Of het manneke nu echt griep had of niet, zullen we morgen weten. Waarschijnlijk staat ie er morgenvroeg toch terug, koorts of niet...
schoenen van brood
57 minuten geleden
5 reacties:
Wij hebben ook een hele waslijst aan voorzorgsmaatregelen van ons hoofdkantoor gekregen. Je zou idd van minder schrik krijgen. Zeker met die Kleine Pruts hier, die nog altijd zo veel onder haar gewicht zit. Maar als ik zo rond hoor, blijkt deze griep nogal mee te vallen. Qua ziek zijn dan, niet qua besmettingsgevaar.
pffff moet niet leuk zijn om in zo een kribbe te werken (lijkt me), met mensen die zich niet aan de afspraken houden...
ik kon me daar ook zo aan ergeren dat ouders kun kind alsmaar brachten, ook met die stopjestruc, en isla daar wel wat de dupe van was...
hopelijk blijft dat mexicaans gedoe hier ook weg
Bwa, ik vind het wel leuk in die kribbe hoor. Je weet dat als je er aan begint. Bij elk nieuw kindje proberen we de teugels strak te houden, maar het loopt gegarandeerd uit de hand (1 van onze collega's is ietsjes toegeeflijker...).
Het is dikwijls zo dat ik patatten geschild heb voor pakweg 8 kindjes en dat er maar 3 komen opdagen. Of 12! En dan is het improviseren ;o). Zeker als ze om 12 u worden binnengegooid met de mededeling; "oja, hij heeft vanmorgen niet willen eten en nu heeft ie reuzehonger"...
Tis ne aparte doelgroep, maar je krijgt er ook veel van terug. De kindjes zijn héél blij met de structuur die we bieden, de ouders kunnen hun verhaal al eens bij ons kwijt (hoewel we géén hulpverleners zijn), en de madam van de turkse bakker verwend ons wekelijks met lekkers ;o).
Ik ga ze toch missen hoor, eind september, als ik ga stoppen met werken...
Goed dat je veel van die kindjes terugkrijgt en dat je echt het gevoel kan hebben iets voor hen te betekenen, maar 't is een job die ik niet zou aankunnen wegens te emotioneel als ik een kind zie dat niet optimaal verzorgd wordt door de ouders, die ouders zouden nogal wat horen van me, vrees ik. Gelukkig dat er dus nog mensen zijn die daar wel mee omkunnen :-)
Wij steken er regelmatig eentje halverwege de week in bad hoor. Als ze vrijdag zo vet als spek toekomen, lopen ze vaak op woensdag nog steeds zo rond. Soms kan je soep koken van de sokken, hemdjes, ...
Een reactie plaatsen