Kloppeke

Sabine verwittigde mij er nog voor in mijn vorig blogje (ze bakt niet alleen lekkere muffins, ze is nog een wijze madam ook ;o) ), en jawel, gisteren kwam het spreekwoordelijke "kloppeke". Een serieus kloppeke van ne serieuze keiharde hamer nog wel. Ik had gewerkt van 9 tot 13:30, Fran moest naar ballet van 14:30 tot 15:30. Lena van 17u tot 18:30. Kortom ik was mezelf weer tegen 500 km per uur voorbij aan het lopen. Halverwege ben ik afgehaakt... Lena is nog net op ballet geraakt, ik heb me nog kunnen recht houden tot Luc thuis was, zodat ik zeker wist dat hij Lena kon gaan halen, en toen ben ik als een patattenzak in de zetel gevallen. En ik ben vanmorgen om half 7 wakker geworden. Aja, want ik moest gaan werken. Anders lag ik nu nog te knorren denk ik.
Ik heb gewerkt van 7 tot 11. Luc had verlof, dus ik had nog eens de kans om met zijn auto naar Weert te rijden om te gaan shoppen (ik vind mijn eigen autooke wat aan de kleine kant voor zulke afstanden, en het feit dat hij een tankkaart heeft, helpt ook natuurlijk ;o) ). Om stipt 12 u was ik daar, en om stipt 14 u zat ik weer in mijn auto. OP. Gewoon OP. Ik kon geen voet meer vooruit zetten. Ik heb onderweg moeten vechten tegen de slaap, echt niet verantwoord, en ik ben thuis terug de zetel in gestuikt.
Nu hoop ik wel dat ik een beetje bijgeslapen ben, want het beloofd nog een zwaar weekend te worden, het is immers balletoptreden. Ik heb me dit jaar niet opgegeven om te gaan helpen, omdat ik dacht dat ik maandag nog een examen had maar nu komt het eigenlijk wel goed uit. Effe tijd voor ons, tussen het op en neer rijden door dan toch...