Déjà vu

Sinds begin deze week hebben we een nieuwtje in de crèche waar ik nu werk. Eentje van 4 maanden, een refluxkindje/huilbaby.

Toen ik hem in mijn armen nam, had ik zo een déjà vu! Hij lijkt niet alleen qua uiterlijk op mijn kindjes (waar zat Luc een jaar geleden???? grapje;o) ) maar hij heeft net dezelfde maniertjes als Fran. Ik had al ineens een hoop medelijden met zijn mama.
Hij weent van een kwartier na zijn voeding tot een kwartier voor zijn volgende voeding, een kleine 2,5 u later. Hij eet kleine beetjes, geeft veel terug en heeft PIJN, je ziet 'm samenkronkelen zoals Fran dat ook zo goed kon.
Vandaag had ik mijn draagdoek mee naar het werk genomen en hem er in gezet. Hij is om 9 u binnengekomen, heeft in de draagdoek gezeten tot 13 u (tot ik naar huis ging) en heeft amper nog een kik gegeven! Hij heeft 2x een uurtje geslapen en ik heb hem er even uitgehaald voor zijn groentenpapje. Zalig lag ie tegen mij aan. Genieten! Zowel voor hem als voor mij. Ik had 'm bijna mee naar huis genomen ;o).
Jammer genoeg heb ik de mama niet meer gezien vandaag. Maar ik ga haar volgende week toch ook wel eens een draagdoek uitleggen (ze heeft er geen) en ik heb de nummer van de osteopaat ook al laten bezorgen door mijn collega. Haar huisarts had gezegd dat ze daar maar mee moest wachten tot 't kind een half jaar was. Tssssss!